कपाल खौरिएपछि......
गजनी राम

कतै तपाई पनि भ्रममा त पर्नु भएन? म माथि को फोटो को कुरा गर्दै छू , धेरै मान्छे हरु ले आमिर खान भने अनि मैले त्यों फोटो लाईखूब नियालेर हेरे तर कुनै कोअड़ बाट पनि मैले आमिर भेटिन। हुनत मैले गजनी फ़िल्म हेरे पछि तेस्को कहानी र हेअर स्टाइल अति मन पराएको थिए तर त्यों हेअर स्टाइल मेरो लागी सम्भब कुरा थिएन किनकी मेरो टाउको को आकार हाम्रो नेपाली भाषा मा भन्नु पर्दा हलो किसिम को छ। तेसैले पनि मैले लाइफ मा सन २००४ मा पहिलो पटक कपाल खौरिएको थिए त्यों पनि बर्ताबंधा को लागी। र अहिले दोस्रो पटक कपाल खौरिने आट गरे सन २००९ मा तर यो कपाल खौराइ मेरो लागी अति ख़राब समय साबित भयो र एउटा कुरा ढाकन को लागी अर्को कुरा को सहारा लिए "गजनी" । बास्तव मा मैले मेरो कपाल अति नै झरेको हुदा बचावट को लागी कपाल खौरिएको थिए तर मैले सोचे जस्तो भएन। ख़ास कुरा त मैले पुराना रीतीरिवाज लाई मन्दिन, यहाँ सम्म की भगवान, धर्मं पनि मेरो लागी बकवास हो । मेरो सबद ले कसैलाई चोट नपरोस किनकी यो मेरो आफ्नो कुरा हो। जब मेरो एक जना सहयात्री दाजू ले मेरो कपाल खौरदै थिए तब उनले सोधे, "राम... टुप्पी कस्तो राखने?" मैले प्रतिप्रश्न गरे ,"दाई... खास टुप्पी को काम के हो?" दाई ले सजिलै भने ,"हाम्रो रीतिरिवाज हो, धार्मिक आस्था हो, हिंदू धर्मं को लागी टुप्पी अति महत्तोपूर्ण कुरा हो ।" म पनि आफ्नो कुरा मा अडिग थिए ,"जब म भगवान रीतिरिवाज मान्दीन तब टुप्पी को के अर्थ? फालिदिनुहोस... मलाई चाहिदैन।" मेरो कपाल मा मेरो राज त चलने नै भयो। तर हरेक दिन हरेक थरि हरेक कुरा लाई हरेक तरीका र अन्धाबिस्वास को बिरोधी बनेर सामना गर्नु पर्दा त किन फाले हु ला जस्तो पनि लाग्यो र पनि हार भने मनिन र जबकेहि कपाल टूसाएर कालो हुदै आयो तब मलाई अली सजिलो भयो किनकी म गजनी स्टाइल हो भन्न सम्म पछि परिन। मेरो कपाल खौराइ ले अति चर्चा पायो....एक त मुस्लिम भयो भनेर र अर्को गजनी स्टाइल भनेर ..... र मेरो लागी एउटा यथार्थ र प्रतिज्ञा छोडेर गयो की अब म भुलेर पनि कपाल खौरने छैन।