भाबना
फेरी पनि मेरो मुटु चुडिय्को छ । खै कसको नराम्रो नजर लाग्यो? जत्ती मलाई थाहा छ त्यों भन्दा बड़ी त तिमीलाई नै थाहा छ किनकी तिमी हास्दा माँ पनि तहासेको थिय अणि तिमी रूदा माँ पनि त रोयाको थिय, सायद तिमिसग को मेरो पल तिम्रो लागि हाड्बज़ार को जस्तो सिमित रमाइलो को रुपमा परिभाषित भयो क्यार! ठीकै छ तिम्रो लागि यो भाग्य मा सानो ठाउ रहेन त्यों पनि तिम्रै धोखा को परिडाम ले तेसैले अब तिमी रूदा म हासने छू । कुनै दिन को मिठो याद हरु कल्पना मा सयर गरेछ यदि भने भबीस्य मा म तिमीले छोड़ेको दिन लाई सम्जने छू अनि ठुलो, बिशाल, भयंकर हासो हास्नेछु जून हासो को गडगडाहट सुनेर तिम्रा खुसी सबै भाग्नेछ्न पर पर अनि म सग हुदा जत्ती हसेकी थियौ त्यति रुने छेउ................!
जल
अतीत बल्झंछ नगाउ त्यहीँ गीत सानु!
लाउदीन फेरी घाऊ चाह्र्यौने मीत सानु!!

कति सस्तो ती भाबना र मुस्कान हरु,
नेपथ्य माँ हराय सबै चोखो प्रीत सानु !

अंगालो माँ आज कोही भोली फेरी अर्को ,
रुवाउनु धेरै लाई त्यहीँ तिम्रो जीत सानु !

घात को ढोका खोलेर पहिले पिरती गासेउ,
आधुनिक युग को यही नया रीत सानु !

हेरी शरीर बुझ्न गाह्रो मन का कुरा,
लाग्छ तिमी घाम सगै हराउने सीत सानु!!


गीत
यउटा मान्छे मर्यो भन्छन आई आफै हेर न ।
शिर को फूल त्यों झर्यो भन्छन नया आफै फेर न ।

तिमी जादा, टाडा हुदा, काडा बिझ्यो छाती भित्र ,
भित्रै जल्यो मुटु उसको तिम्रै तस्बीर सम्झी छुदा ,
अन्तिम पटक हेरी उसलाई याद सबै केर न ।
यउटा मान्छे मर्यो भन्छन................................

बिछोड को पीडा नै हो उसको आखा पडन खोज्,
खोजी हेर मन माँ माया भन्छन सबै बेकार भो ,
बेबारीसे लॉस उसको थोरै दया भाब ले घेर न ।
यउटा मान्छे मर्यो भन्छन आई आफै हेर न ।
शिर को फूल झर्यो भन्छन नया आफै फेर न ।